پایگاه خبری “آمریکن فری پرس ” در گزارشی با اشاره به وضعیت بحرانی اقتصاد آمریکا نوشت که اکثر بانکهای این کشور در حقیقت با مشتریان خود صادق نبوده و به آنها دروغ می‌گویند.

این پایگاه گزارش خود را اینگونه آغاز می‌کند که کمی پیشتر در ماه آوریل، بزرگترین بانک‌های جهان اعلام کردند بالاخره در فصل قبلی، ترازهای مالی خود را با سود بسته‌اند و به این ترتیب به نوعی از سخنان مسئولان دولتی در واشنگتن که خبر از تغییرات جدید مبنی بر بهبود اوضاع اقتصادی داده بودند، حمایت نمودند. نویسنده آمریکن ‌فری ‌پرس در ادامه نوشت : “هر چند، به گفته یکی از مسئولان سابق، این اعلامیه‌ها چیزی بیش از حقه‌های مالی بانک‌های بین‌المللی در راستای تایید اظهارات مسئولان دولتی نیست. اعلامیه‌هایی که به نوعی کلاه برداری مالی محسوب شده و باعث می‌شوند همه ما احمق به نظر برسیم. “

 ”کریستوفر پتریک ” نویسنده این گزارش همچنین تاکید کرد : ” شاید تعجب‌آور نباشد اگر یک روزنامه در واشنگتن با تمجید از ” ویکرام پاندیت مدیر اجرایی جدید بانک “سیتی گروپ ” بنویسد که درآمد فصلی این غول بانکی از سال ۲۰۰۷ تاکنون بی‌سابقه بوده است. وضعیت مالی این بانک در فصل اول (سال ۲۰۰۹) همانند اوضاع گروه دیگری از بانک‌های بزرگ آمریکا در ۸ روز اخیر که از رقمهای پیش‌ بینی شده بهتر بوده، نشان دهنده این است که دوران سخت رکود احتمالا به پایان رسیده است.

” پتریک ادامه می‌دهد که نهایتا در روز ۲۰ آوریل نیز، خبرگزاری آسوشیتدپرس با اعلام خبری در مورد بانک آمریکا نوشت: “این بانک موفق شد تا در فصل اول سال جاری از بروز ضرر مالی جلوگیری کرده و از انتظارات تحلیلگران فراتر برود. این موضوع می‌تواند نشانه‌ای دیگر مبنی بر بهبود اوضاع صنعت بانکداری باشد . اما بنابر اظهارات “ویلیام بلک ” یکی از بازرسان سابق امور پس‌انداز و تسهیلات، که هم‌اکنون در دانشگاه میسوری به تدریس حقوق و اقتصاد می‌پردازد، تمام این اخبارها و سناریوها به نوعی بوی تقلب و شیادی می‌دهند.

 نویسنده این گزارش ادامه می‌دهد که شاید نتوان بدرستی با کلمات دلیل فروش‌های عمده (سهام) در روز ۲۰ آوریل را بیان نمود. بلک در این مورد می‌گوید : “با قرار گرفتن بیشتر بانک‌های بزرگ آمریکا در بحران، ما در واقع شاهد پنهانکاری و فریبکاری چند تریلیون دلاری این بانکها در یک مقیاس بسیار بزرگ هستیم. ” وی می‌افزاید : “دولت آمریکا نیز علاقه‌ای به قبول عمق این بحران ندارد زیرا در غیر اینصورت باید تعدادی از بزرگترین موسسات مالی این کشور را تحت پوشش خود قرار دهد. ” بلک در این باره می‌پرسد : ” اما وقتی که تمام چشمها به روی وال استریت و صحبت از اصلاحات مالی از سوی کنگره دوخته شده، این فریب چگونه می تواند اتفاق بیافتد؟. ” وی خود در جواب می‌گوید : “افرادی که این بانکها را مدیریت می‌کنند، افراد با نفوذی هستند که با قانونگذاران واشنگتن ارتباط نزدیکی دارند. “

بلک حتی سخنان درشتی نیز به وزیر خزانه‌داری دولت اوباما نسبت داد و افزود : “تیم گیتنر (وزیر خزانه‌داری) که خود را جزو افرادی می‌داند که راه درمان این بحران در دستان آنهاست، در واقع نماینده گروهی از بانکداران بزرگ است که با سیاستمداران واشنگتن ارتباط نزدیکی دارند. ” وی در انتها می‌گوید : ” اقدام سریع و اصلاحی در چهارچوب قانون چیزی است که در حال حاضر به آن نیاز داریم و این دقیقا همان چیزی است که اتفاق نمی‌افتد!.